Τα λέμε

Κρεβάτι διπλό...
ο καθένας κουλουριασμένος στην πλευρά του...
δεν έμεινε χώρος...λίγο ακόμα και θα πέσουν..
το κενό στη μέση απλώθηκε και το πάτωμα είναι πιά τόσο κοντά...
Τραπέζι στρωμένο...
ο ήχος απο τα μαχαιροπήρουνα σχεδόν ενοχλητικός...
η σιωπή έπνιξε και τις τελευταίες λέξεις...
Αυτοκίνητο έτοιμο...
η μουσική πιό δυνατή και απο τις σκέψεις μας...
οι ρόδες τρέχουν σαν τρελές...
φανάρι....
δύο βλέμματα άδεια στα παράθυρα...
ένα παιδί με ποδήλατο,μια αυλή γεμάτη λουλούδια,ένα ζευγαράκι χέρι χέρι....
Σιωπή.......
Αναψε πράσινο...
Ανάβω τσιγάρο...
βγάζω το ένα μου χέρι απο το παράθυρο ενώ αφήνω το άλλο δίπλα σου...
Απλώνεις το χέρι σου και αλλάζεις σταθμό.
Αλάρμ....
τα λέμε το βράδυ...
Τα λέμε....

by

scissorhand

 

Αν ήταν όλα αλλιώς....

 Αν ήταν όλα αλλιώς....

Εγώ δεν θα ήμουν εδώ ...

Εσύ δεν θα ήσουν εκεί ...

Εμείς δεν θα ήμασταν έτσι...

Το κενό δεν θα ήταν τόσο σαρκοφάγο...

δεν θα μας κατασπάραζε και μετά δεν θα μας έφτυνε...

Κάπως αλλιώς τα φαντάστηκα.... κάπως αλλιώς μου ήρθανε...

ποτέ δεν έβλεπα τα σημάδια που κάνανε παρέλαση μπροστά

στα μάτια μου...

σχεδόν μου σφυρίζανε...!

Aλλά ποτέ δεν κατάλαβα, γιατί να γελάει κάποιος όταν κάνω όνειρα...?

Είναι κακό να αναπνέεις έστω κι έτσι?

Εκεί όλα ήταν όμορφα....

εκεί δακρύζαμε από χαρά ...

...από χαρά....

Δε μπορώ να πώ... την ένοιωσα.. και ακόμα θυμάμαι το πέρασμά της...

το άρωμά της....ακόμα νοιώθω τα μάτια μου υγρά......

είμαι σίγουρη πως τώρα βρίσκεται σε κάποιους που την έχουν μεγάλη ανάγκη...

...μεγαλύτερη ίσως απο'μένα..

Λυπάμαι για τις στιγμές που έχασα σκεπτόμενη,τι θα γινόταν αν ήταν όλα κάπως αλλιώς......

και αν ήταν αλλιώς....

εγώ πώς θα ήμουν....

μια άλλη...?

by

scissorhand

Απ' το παράθυρο ~ Ελένη Βιτάλη ~ Επτά... και να προσέχεις [2008]

Απ' το παράθυρο του κόσμου μπαίνει φως
την τρομαγμένη σου ψυχή για να φωτίσει
ο ταχυδρόμος είναι τώρα πια νεκρός
κι η θύμησή σου δεν μπορεί να σε γνωρίσει

Φυσιογνωμίες βιαστικές περάσανε
σαν να μην ήταν ποτέ μες στην καρδιά σου
σου'πανε ψέματα και σε γελάσανε
και συ καθάρισες με ένα σκέτο ''γειά σου''

-R-
Φωνές, ακούω ναι φωνές
απ'τις ψυχούλας μου το χτες
Φωνές, ακούω ναι φωνές
δεν έχεις φταίξει κι όμως φταις

Απ' το παράθυρο του κόσμου θα με δεις
μη με μπερδέψεις όμως με τις ηλιακτίδες
όλοι οι φίλοι μου χαθήκανε νωρίς
περάσαν από δίπλα σου μα δεν τους είδες

Φυσιογνωμίες βιαστικές περάσανε
σαν να μην ήταν ποτέ μες στην καρδιά σου
σου'πανε ψέματα και σε γελάσανε
και συ καθάρισες με ένα σκέτο ''γειά σου''

Στίχοι: Ελένη Βιτάλη Μουσική: Ελένη Βιτάλη Πρώτη εκτέλεση: Ελένη Βιτάλη  Επτά... και να προσέχεις [2008]

MIAMI SOUND MACHINE ~ LOVE ME ~

 

Miami Sound Machine

 ~ Love Me Lyrics ~

can't go on this way forever
closing my eyes and just imagining
i'm loving you
when i'm close to you it feels so right
can't sleep at night
but if i try to stay away can't even
make it through the day
no longer care if it is wrong or right
i wanna love you, baby, through the night
till the morning light
can't stop imagining the tenderness of your caress
couldn't stop if i wanted to
there's nothing left for me to do

please, love me
just look into my eyes
i know you want me
say what you feel inside
don't be afraid to try
i'm yours if you say
please, love me
if it's so hard to say then baby, touch me
i can't take it anymore
i'm dizzy with your love
i'm yours if you say baby, stay

you drive me crazy when you look at me
i'm nearly blinded by my fantasy
you're making love to me
if i can't have you
don't know what i'll do
i'm so in love with you
i'll play any game you wanna play
but i just wanna hear you say

please, love me just look into my eyes
i know you want me
say what you feel inside
don't be afraid to try
i'm yours if you say
please, love me if it's so hard to say
then baby, touch me
i can't take it anymore
i'm dizzy with your love
i'm yours if you say baby, stay
i'm yours if you say baby, stay

1984

LP   Eyes Of Innocence 

Miami Sound Machine

Tracy Chapman - Fast Car

Writer: CHAPMAN, TRACY L

You got a fast car
And I want a ticket to go anywhere
Maybe we make a deal
Maybe together we can get somewhere
Anyplace is better
Starting from zero got nothing to lose
Maybe we'll make something
But me myself I got nothing to prove

You got a fast car
And I got a plan to get us out of here
I been working at the convenience store
Managed to save just a little bit of money
We won't have to drive too far
Just 'cross the border and into the city
You and I can both get jobs
And finally see what it means to be living

You see my old man's got a problem
He live with the bottle that's the way it is
He says his body's too old for working
I say his body's too young to look like his
My mama went off and left him
She wanted more from life than he could give
I said somebody's got to take care of him
So I quit school and that's what I did

You got a fast car
But is it fast enough so we can fly away
We gotta make a decision
We leave tonight or live and die this way

I remember we were driving driving in your car
The speed so fast I felt like I was drunk
City lights lay out before us
And your arm felt nice wrapped 'round my shoulder
And I had a feeling that I belonged
And I had a feeling I could be someone, be someone, be someone

You got a fast car
And we go cruising to entertain ourselves
You still ain't got a job
And I work in a market as a checkout girl
I know things will get better
You'll find work and I'll get promoted
We'll move out of the shelter
Buy a big house and live in the suburbs

You got a fast car
And I got a job that pays all our bills
You stay out drinking late at the bar
See more of your friends than you do of your kids
I'd always hoped for better
Thought maybe together you and me would find it
I got no plans I ain't going nowhere
So take your fast car and keep on driving

You got a fast car
But is it fast enough so you can fly away
You gotta make a decision
You leave tonight or live and die this way

Ayo - "Down On My Knees"

Do you really think she can love you more than me, do you really, really think so
Do you really think she can love you more than me, baby I know she won't
Cause I loved you, unconditionally, I gave you even more than ,I had to give
I was willing for you to die, cause you were more precious to me, than my own life

Down on my knees, I'm begging you, Down on my knees, I'm begging you, Down on my knees, I'm begging you, Please, please don't leave me

I won't believe, that you really, really, wanna leave me, just because of her
Have you forgot about, all the things, we've been through, she was not the one, who was there for you
See, I loved you unconditionally, I gave you even more than ,I had to give
I was willing for you to die, cause you were more precious to me, than my own life

Down on my knees, I'm begging you, Down on my knees, I'm begging you, Down on my knees, I'm begging you, Please, please don't leave me

Don't leave me, I'm begging, I love you, I need you, I'm dying, I'm crying, I'm begging,
Please love me
I love you, I love you, I'm begging, please love me, I'm begging, I'm begging, Please don't leave me, no, no, no, no, no

Down on my knees, I'm begging you...

Imany - You Will Never Know

It breaks my heart ‘cause I know you’re the one for me
Don’t you feel sad there never was a story
Obviously it'll never be

You will never know
I will never show what I feel, what I need from you no
And you will never know
I will never show what I feel, what I need from you

With every smile comes my reality irony
You won’t find out what has been killing me
Can’t you see me, can’t you see?

And you will never know
I will never show what I feel, what I need from you no
And you will never know
I will never show what I feel, what I need from you
No no you will never know
I will never show what I feel, what I need from you no

No no no no you'll never know
No no no no you'll never know
No no no no love me love me love me love me no

And you will never know
I will never show
What I feel
What I need from you no no no
You will never know
And I will never show no no no
What I feel
What I feel
What I feel
What I need
What I need from you no

~ Χριστούγεννα και λοιπόν ~

 

Στίχοι: Γιάννης Καραλής
Μουσική: Γιάννης Καραλής
Πρώτη εκτέλεση: Χρήστος Δάντης

 

Τι γρήγορα που πέρασε ένας χρόνος
συνήθισα να κάνω υπομονή
γιορτές να σου πετύχουν κι είμαι μόνος
θυμάμαι πιο πολύ φοβάμαι πιο πολύ

Χριστούγεννα και λοιπόν
η μοναξιά μου σε καλεί σε ρεβεγιόν
Χριστούγεννα και λοιπόν
η απουσία σου θα δώσει το παρών

Απόψε θα σου στείλω μία κάρτα
ελπίζω να περνάς εσύ καλά
εγώ εδώ τα ίδια και τα ίδια
ρουτίνα και δουλειά
δουλειά και μοναξιά

Χριστούγεννα και λοιπόν
η μοναξιά μου σε καλεί σε ρεβεγιόν
Χριστούγεννα και λοιπόν
η απουσία σου θα δώσει το παρών

   

~ Με ξέχασες ~ Αντώνης Βαρδής

~ Με Ξέχασες ~
άκουσε το...

 

Με ξέχασες

Στίχοι: Γιαννόπουλος Βασίλης
Μουσική: Σοπαλίδης Ορφέας
Πρώτη εκτέλεση: Αντώνης Βαρδής


Γιατί να΄ναι οι δρόμοι της ζωής μας χωριστοί
γιατί το άρωμά σου να΄χει πλέον ξεχαστεί
κι εσύ να με σκοτώνεις όσο χίλιες μοναξιές
γιατί...

Γιατί να΄χει χαθεί στα ξαφνικά η επαφή
γιατί να μη ραγίζω στων χειλιών σου την αφή
κι εσύ να μου γεμίζεις παγωνιά τις Κυριακές
γιατί...

Με ξέχασες
κανένα δε μου έδωσες δικαίωμα
να ζήσω στ΄ουρανού σου το στερέωμα
για μένα ήσουν μόνο μια πληγή
με ξέχασες...
Μα τίποτα δεν άλλαξε που σ΄έχασα
στ΄ορκίζομαι ποτέ δε σε ξεπέρασα
μα πάντα θα με πνίγει το γιατί

Γιατί να σου ματώνει την καρδιά ο εγωισμός
γιατί να γίνει η σχέση αγεφύρωτος γκρεμός
για μας να΄ναι μονόδρομος αυτός ο χωρισμός
γιατί...

Μια δύναμη... Η δύναμη του..Έρωτα!

Μια δύναμη...                                       
Η δύναμη του..Έρωτα!

Το 1996, ενα μικρό μαγαζί στο Κορυδαλλό, τραβούσε ολα τα βλέμματα και

το ενδιαφέρον της νεολαίας. Χωρίς ιδιαίτερη διαφήμιση, παρα μόνο απο κουβέντες

φίλων, το μαγαζί αυτό ξεχείλιζε απο κόσμο, σε κάθε εμφάνιση ενός νεαρού τραγουδιστή.

Ένας καλλιτέχνης χωρίς δισκογραφική δουλειά, χωρίς καμμία γνωστή συνεργασία ως τότε,

ωστόσο έκανε τη διαφορά.

Οι φίλοι του ον ακολουθούσαν, τον στήριζαν, τον είχαν αγαπήσει ηδη!

Δυο χρόνια αργότερα δικαιώθηκαν, ο νεαρός, ταλαντούχος τραγουδιστής 

κυκλοφόρησε επιτέλους το πρώτο του single. 

Ένα απο τα τρία τραγούδια ξεχώρισε κι ακουγόταν πολύ για

πρωτοεμφανιζόμενο, τίτλός του «Ένας Θεος». 

Ακολούθησε η πρώτη ολοκληρωμένη, δισκογραφική του δουλειά, με γενικό τίτλο «Μόνο εσυ».

Ευρέως γνωστός έγινε με τη κυκλοφορία του δεύτερου άλμπουμ του, 

το 2000 οταν με παράπονο μας τραγουδούσε..... «Υπήρχαν όρκοι που για σένανε τους πάτησα,

υπήρχαν λόγοι, υπήρχαν λόγοι που για σένανε δεν κράτησα», σε μουσική δική του και

στίχους στης Ναταλίας Γερμανού.

Έντεκα χρόνια αργότερα, ο Γιάννης Πλούταρχος μετρά 14 προσωπικές δισκογραφικές

δουλειές, χρυσούς και πλατινένιους δίσκους, συμμετοχές, συνεργασίες και πολλές – πολλές επιτυχίες!

Πρώτο single για το 2011 το «24 ωρες», ακολουθεί το «Σε θέλω», με τελικό προορισμό

και για τα δύο, το τελευταίο  του cd, με τίτλο «Η Δύναμη Του Έρωτα» όπου συναντούν

δέκα ολοκαίνουργια τραγούδια. 

Ο Χριστόφορος Γερμενής, ο Βασίλης Γαβριηλίδης, ο Αλέξης Σέρκος, ο Στέφανος Κόκκαλης, ο Νίκος Παπαδόπουλος, ο Γιώργος Σαμπάνης, ο Άκης Δείξιμος, ο Βασίλης Γιαννόπουλος, ο Ισαάκ Σούσσης, ο Αλέξης Σέρκος, η Ρεββέκα Ρούσση, ο Θάνος Παπανικολάου, ο Άκης Μουρατίδης, η Ναταλί, ο Ανδρέας Κάκονας είναι οι δημιουργοί των τραγουδιών, ενω σε δύο απο αυτά υπογράφει τη μουσική ο ερμηνευτής.

Μελωδικά, γλύκά, τρυφερά, δυναμικά τραγούδια πάντα μέσα στα πλαίσια που μας έχει

«καλομάθει» ο Γιάννης Πλούταρχος. Δε ξεφεύγει απο το γνωστό του ύφος και είναι σίγουρο

οτι οι φίλοι του, θα τον αγαπήσουν..ακόμα περισσότερο!

Το album κυκλοφορεί σε ένα πολυτελές και πρωτότυπο cd box με 12 σελιδο booklet και 5 αυτόγραφα. Ημερομηνία κυκλοφορίας: Τρίτη 29 Νοεμβρίου.

Καλή ακρόαση!

  

   

Turned On ?

ένα τραγούδι ψιθυρίζω…..

Έχουν περάσει σχεδόν είκοσι χρόνια από τότε που το ακούσαμε για

πρώτη φορά, κι όμως μοιάζει σα χθες!

Είναι από εκείνα τα τραγούδια, που δυναμώνεις την ένταση.

Είναι από εκείνα τα τραγούδια, που στοχεύουν τη καρδιά σου.

Είναι από εκείνα τα τραγούδια, που σε ταξιδεύουν στο χρόνο,

όλα αυτά μαζί, καθόλου τυχαία, και καθόλου άδικα!

Ο Ανδρέας Τσουκαλάς μας συστήθηκε, σεμνά και ταπεινά, το 1992

με τη ροκ μπαλάντα «Νόμιζα».

Νικητής στη μάχη με το χρόνο, all time classic πλέον, με πρώτο βραβείο

την αγάπη του κόσμου. Το μαθαίνουν τα νέα παιδιά, το θυμούνται οι

παλαιότεροι, όλοι μαζί όμως… το σιγοτραγουδάμε!

Αγαπήθηκε τόσο πολύ, που προκάλεσε αίσθηση στα μουσικά δεδομένα

του τότε. Ξεχώρισε σε όλους τους τομείς, στις πωλήσεις του δίσκου,

τις κριτικές αλλά και από τη παραμονή του στο Top 10, σε όλους σχεδόν

τους ραδιοφωνικούς σταθμούς, για πολύ μεγάλο χρονικό διάστημα.

Ο καθένας μας, έχει κάτι να θυμάται ακούγοντας το, έχει σίγουρα κάτι

να μοιραστεί. Πολλές ιστορίες, διαφορετικές εντελώς, αλλά με τόσα

κοινά σημεία μεταξύ τους. Οι ιστορίες αυτές, παρέα με τα όνειρα και

τις αναμνήσεις, γίνονται ένα με τις νότες και τα λόγια του τραγουδιού.

Άγγιξε τις ευαίσθητες χορδές μας γιατί ευτυχώς, δε κατάφερε ούτε στο

ελάχιστο να κρύψει ή να καλύψει τη δική του ευαισθησία!

Το να ακούς κάποιον να παραδέχεται ότι δεν είναι τόσο δυνατός

όσο νόμιζε ώστε να αντέξει καταστάσεις και δυσκολίες, είναι σπάνιο

φαινόμενο.

Όχι μόνο το παραδέχεται ο Ανδρέας, αλλά το τραγουδά κιόλας!

Με αυτό μας δείχνει πόσο δυνατός είναι στη πραγματικότητα!

«Κάποιες φορές, συμβαίνουν στη ζωή μας πράγματα, πολύ μεγαλύτερα

από εμάς. Όταν περάσουν από τη ζωή  σου, δεν είσαι ποτέ πια ο ίδιος

άνθρωπος ….και δε μπορείς να γυρίσεις πίσω»

Ανδρέας Τσουκαλάς.

Δικαιωματικά λοιπόν «κερδίζει» επάξια το τίτλο του Δασκάλου, έτσι

τον αποκαλούν οι φίλοι του και συνεργάτες.

Έβαλε τη σφραγίδα του στο βιβλίο της Ελληνικής μουσικής, το οποίο

παραμένει ανοιχτό και για εκείνον …αλλά και για εμάς!  

Τόσο απλά, αληθινά, σεμνά και ταπεινά…

Εγώ, ακόμα εδώ…

ένα τραγούδι ψιθυρίζω…..

~ Νόμιζα μπορώ να αντέξω....

Turned On ?

 Στίχοι: Ανδρέας Τσουκαλάς
Μουσική: Ανδρέας Τσουκαλάς
Πρώτη εκτέλεση: Ανδρέας Τσουκαλάς


Νόμιζα μπορώ ν' αντέξω,
μα κουράγιο πού να κλέψω
έγινα σκιά σου όπου πας
Έκανα ένα λάθος μόνο
που δε βρήκα άλλο τρόπο
για να δω στ' αλήθεια αν μ' αγαπάς

Σ' αγαπώ, πώς να ζω χωρίς εσένα, πες μου πώς
πώς περνάει και τούτη η μέρα πώς
Σ' αγαπώ, να θυμάσαι πως υπάρχω, μα δε ζω
πάντα σε θυμάμαι, σ' αγαπώ

Νόμιζα πως θα γυρίσεις,
πως θα 'ρχόσουν να ζητήσεις
λίγη απ' τη χαμένη σου χαρά
Ήταν λάθος να σε διώξω,
τώρα πια το νιώθω πόσο
πλήγωσα μια ευαίσθητη καρδιά

Σ' αγαπώ, πώς να ζω χωρίς εσένα, πες μου πώς
πώς περνάει και τούτη η μέρα πώς
Σ' αγαπώ, να θυμάσαι πως υπάρχω, μα δε ζω
πάντα σε θυμάμαι, σ' αγαπώ

Έκανα ένα λάθος μόνο,
πλήρωσα να είμαι μόνος
έλα κοίτα πόση μοναξιά
Ποιος να το πιστέψει αλήθεια,
πως αυτή η πληγή στα στήθια
θα 'ναι απ' τη δική σου μαχαιριά

Σ' αγαπώ, πώς να ζω χωρίς εσένα, πες μου πώς
πώς περνάει και τούτη η μέρα πώς
Σ' αγαπώ, να θυμάσαι πως υπάρχω, μα δε ζω
πάντα σε θυμάμαι, σ' αγαπώ

Ένας..άλλος κόσμος ;

Παρακολουθούσε μαθήματα στο πιάνο απο τα 7 του χρόνια,

ιδιαίτερη – ξεχωριστή αγάπη αλλά..οχι έρωτας!

Ο Μύρωνας Στρατής φλέρταρε απο νωρίς με τη μουσική αλλά

ο μεγάλος έρωτας έρχεται στα 14 του χρόνια.

Η κλασσική και ηλεκτρική κιθάρα συνοδεύουν τα ροκ ακούσματα του

σε κάθε του βήμα.Τελείωσε τις σπουδές του πάνω σε αυτά, αλλά η

αγάπη του και το πάθος του για τη μουσική, ολοένα και μεγαλώνουν.

Απο το 1997 συμμετέχει ερασιτεχνικά σε συγκροτήματα, οι επιλογές και τα βήματα του τον οδηγούν στο πλαϊ γνωστών καλλιτεχνών όπως

ο Μάνος Ξυδούς, ο Φίλιππος Πλιάτσικας, η Ευριδίκη, οι Όναρ και πολλών άλλων.

Το 2006 κέρδισε τη τρίτη θέση στο φεστιβάλ Θεσσαλονίκης με το τραγούδι «Τί ζητάς» σε δική του μουσική και ενορχήστρωση.

Το 2007 κυκλοφόρησε η πρώτη του δισκογραφική δουλειά με 12 τραγούδια, τίτλος του «Ιστός» αλλά αίσθηση προκάλεσε δυο χρόνια

αργότερα με το δεύτερο άλμπουμ του «Τώρα είμαι αλλιώς».

Τραγούδια που ακούστηκαν πολύ το «Πάνω απ’ολα», «Οχι εγω»,

«Πριν μας δει κανείς» και το «Η σκοτεινή μου πλευρά».

Τον Απρίλιο του 2011 επανέρχεται με το single «180 μοίρες», προπομπός της τρίτης του δισκογραφικής δουλειάς που τιτλοφορείται «Άλλος κόσμος». Το cd περιέχει 12 τραγούδια που κινούνται σε ροκ-ποπ ύφος καθώς και το «Η σκοτεινή μου πλεύρα» σε μια πιο..light εκτέλεση, μόνο με κιθάρα!

Ξεχωρίζουν ηδη τα δυνατά τραγούδια «180 μοίρες», «Μικρή μου αγάπη», «Αν με θέλεις» και «Σε θέλω εδω» καθώς επίσης και τα πιο μελωδικά - τρυφερά «Διπλά σ’αγαπώ», «Μη φοβάσαι», «Όσα κλείνεις μες στις λέξεις»

Καλή ακρόαση!

Turned On?

Ποιά μας περιμένει στην...Αντίθετη Πλεύρα ;

Τη γνωρίσαμε μέσα απο το fame story, πριν απο επτά χρόνια, αμέσως 

ξεχώρισε, για τη φωνή της, τη μουσική της, τη σεμνότητα της αλλά και 

για τη προσωπικότητα της. Μπορεί να μη «κέρδισε» το πρώτο βραβείο, 

αλλά για το κοινό της, (είχε ηδη το κοινό της ), ηταν η μεγάλη νικήτρια!

Οι φίλοι της τη παρακολουθούν και περιμένουν με ανυπομονησία

το κάθε της βήμα, είτε είναι δισκογραφικό είτε αφορά live εμφανίσεις.

Δυναμική, επιβλητική παρουσία πάνω στη σκηνή με τη κιθάρα ως

προέκταση του χεριού της. Δεν υπάρχει τραγούδι που να μη το έχει κάνει 

«δικό» της απο τη πρώτη κιόλας στιγμή!

Μετά απο απουσία σχεδόν δυο ετών, επανέρχεται δυναμικά

με τη τέταρτη προσωπική της δισκογραφική δουλειά με τίτλο

«Στην Απέναντι Πλευρά» όπου κυκλοφορεί μόνο σε ψηφιακή μορφή.

Σε πολλούς ρόλους αυτή τη φορά η Ραλλία αναλαμβάνει την επιμέλεια, 

τη παραγωγή και την ενορχήστρωση όλου του cd κάθως έχει γράψει και 

τη μουσική σε όλα τα τραγούδια καθώς και τους στίχους σε ενα απο αυτα, 

το «Δύναμη για δυο».

Οι στίχοι των υπόλοιπων δέκα τραγουδιών 
ανήκουν στη Λίνα Δημοπούλου.

Το ύφος όλου του cd είναι ροκ με την ηλεκτρική 
κιθάρα να έχει πρωταγωνιστικό 

ρόλο σε όλα τα τραγούδια.

Έχει ξεχωρίσει ηδη το «Μάτια μου ξεχνάς»,στο ίδιο ακριβώς κλίμα

και το «Αντέχεις μόνος», «Μονομαχία» και «Πόρτα κλειστή»,

ενω παλιές καλές ροκ μπαλάντες θυμίζουν τα τραγούδια  «Στην απέναντι πλευρά» 

και το «Πιο καλά».

Μοιρασμένα στο ύφος και στο στυλ προφανώς για να καλύψει τα γούστα 

όλων των φίλων της, οι οποίοι τα αποκαλούν...Ραλλοτράγουδα!!!

Μία δουλειά, η οποία είναι πολύ καλή συντροφιά σε οτι είδους 

διάθεση και αν έχουμε.

Καλή ακρόαση!

Turned On?

True - woman Show

Οι anonymous στις 5 Νοεμβρίου θα καταστρέψουν το facebook,
αυτό δήλωσαν, γιατί τα προσωπικά μας στοιχεία δεν είναι ασφαλή !
Τα πουλάνε, λένε, στις Κυβερνήσεις...
Μπορούν να τα εκμεταλευτούν και να τα χρησιμοποίησουν όπως και
όποτε θέλουν ακόμα και αν κάποιος διαγράψει τη σελίδα του, τα στοιχεία,
οι φωτογραφίες, οι πληροφορίες, το βιογραφικό, όλα αυτά...παραμένουν,
εξακολουθούν να υπάρχουν!
Αυτό που θα ήθελα εγω να μάθω είναι..τί δε γνωρίζει η Κυβέρνηση για εμένα
και πληρώνει για να το μάθει απο το face ;
Η διεύθυνση μου, τα τηλέφωνα μου είναι ολα δηλωμένα.
Η ταυτότητα, το δίπλωμα και το διαβατήριο μου έχουν τη φωτογραφία μου.
Απο το κινητό μου μπορούν να με εντοπίσουν ανα πάσα στιγμή και γνωρίζουν
με ποιους έχω επικοινωνία, κάθε πότε και για ποιο λόγο.
Απο το αυτοκίνητο μου, επίσης !
Πάνω απο τα κεφάλι μου εχω ενα σωρό κεραίες και δορυφόρους που τραβάνε
ενα εκατομμύριο φωτογραφίες το δευτερόλεπτο!
Ίσως να υπάρχουν και κάμερες που βιντεοσκοπούν, απίθανο μου φαίνεται να
έχουν μείνει ακόμα στις φωτογραφίες εως σήμερα.
Στη τράπεζα να πας, υπάρχουν κάμερες πλέον.
Στο σούπερ-μάρκετ, στα εμπορικά καταστήματα, στα εμπορικά κέντρα,
στα εστιατόρια, στα αναψυκτήρια, στα ξενοδοχεία, στα κέντρα διασκεδάσεως,
στους χώρους στάθμευσης ακόμα και στο ψιλικατζίδικο
της γειτονιάς υπάρχει κάμερα. Η αστυνομία έχει κάμερες στους δρόμους.
Όλα αυτά καταγράφουν και βιντεοσκοπούν 24 ώρες το 24ωρο!
Μη μου πεις οτι υπάρχει πιθανότητα να λείπω εγω απο όλα αυτά τα βίντεο !!!!
Ο μόνος που λείπει σίγουρα είναι ο ...αόρατος άνθρωπος, που και γι' αυτό
ακόμα..έχω τις αμφιβολίες μου !
Ό,τι κι αν κάνω, όπου κι αν πάω, μπορούν να με εντοπίσουν.
Με αυτή τη λογική γνωρίζουν με ποιούς συναναστρέφομαι, ποια είναι
τα ενδιαφέροντα μου, ποιες οι προτιμήσεις μου και ποια τα πιστεύω μου.
Απο τότε που με θυμάμαι δηλαδή, παίζω στη ταινία True-woman Show χωρίς τη
θέληση μου, το face book όμως ..είναι επιλογή μου !
Δε με ενδιαφέρει αν το καταστρέψουν, κάτι άλλο θα υπάρχει ή κάτι άλλο
θα βρεθεί παρόμοιο, πάντα έτσι γίνεται. Προσωπικά το χρόνο μου περνάω
και μοιράζομαι σκέψεις,απόψεις,τραγούδια με τους "φίλους" μου, τίποτα περισσότερο,
τίποτα λιγότερο!
Δεν έχω τίποτα να φοβηθώ και τίποτα να κρύψω.
Τώρα αν τη Κυβέρνηση την απασχολεί το πού θα πάω διακοπές ή πόσο χρονών
είναι ο σκύλος μου..είναι δικό της θέμα. Έχουμε σοβαρότερα προβλήματα απο
τα ..δικά μου και αυτό είναι το μόνο σίγουρο !
Το να "καταστραφεί" το face book δε με απασχολεί...
η χώρα μου να μη καταστραφεί..με ενδιαφέρει περισσότερο !

Είναι απλά η άποψη μου...

Ανδρεάδου Νεκταρία

ΠΟΛΙΤΙΚΗ ΚΑΤΑΣΤΑΣΗ Ή ΠΟΛΙΤΙΚΗ ΑΚΑΤΑΣΤΑΣΙΑ;

Προσπαθώ εδω και μέρες να καταλάβω
τη πολιτική κατάσταση που επικρατεί στη χώρα μου.
Συνειδητοποίησα οτι τελικά δεν είναι πολιτική κατάσταση,
είναι πολιτική ακατασταστασία και προβληματίζομαι
ακόμα περισσότερο. Πώς φτάσαμε σε αυτό το σημείο;
Πώς μας φτάσαμε σε αυτή την "ακαταστασία";
Κάποιος λόγος θα υπάρχει και σίγουρα δεν είναι τυχαίο!
Μήπως πίσω απο όλα αυτά κρυβόμαστε εμείς οι ίδιοι;
Βάζω και τον εαυτό μου μέσα άσχετα αν ποτέ δεν υποστήριξα
ούτε τους πράσινους,ούτε τους μπλε αλλά ούτε και τους κόκκινους.
Ήμουν πάντα κάπου ανάμεσα στα....λοιπά!
Ξεκαθαρίζω τη θέση μου γιατί κάποιοι υποστήριξαν
οτι δε το έκανα..και γενικά και ειδικά!
Είμαστε λίγο "ιδιαίτερος" ως λαός και αυτό φαίνεται,
πάντα φαινόταν άλλωστε.Μήπως τελικά και να μας αξίζει αυτό
που ζούμε σήμερα;
Είμαστε "εαυτούληδες",είμαστε εγωιστές,
είμαστε αγενέστατοι,είμαστε άπληστοι..σε όλους τους τομείς
και δε κρύβω οτι τουλάχιστον μια στιγμή της ημέρας,
ντρέπομαι που γεννήθηκα, μεγαλώνω και ζω στην Ελλάδα.
Μία και μόνο στιγμή αρκεί για να μου γκρεμίσει τη περηφάνια μου,
την υπόληψη μου, τα πιστεύω μου και τη προσωπικότητα μου.
Δε το πιστεύεις ε;
Κι όμως συμβαίνει..σε καθημερινή βάση.
Έχουμε ξεχάσει τί θα πεί ήθος,ευγένεια,σεβασμός,αξιοπρέπεια,εκτίμηση..
Απο όλα αυτά τα μικρά,απλά πραγματάκια τα οποία θεωρούμε ασήμαντα,
απο αυτά ξεκινούν ολα,τα πάντα ίσως.
Δε σεβόμαστε τους εαυτούς μας και τους εκθέτουμε καθημερινά
και μάλιστα εντελώς άσκοπα και χωρίς λόγο.
Μη μου πείς οτι δε το έχεις δει...
Έχουμε ξεχάσει τί σημαίνουν ορισμένες λέξεις,έχουμε δώσει δικό μας
ορισμό ανάλογα με το πώς μας βολεύει,δεν έχει σημασία αν μας αντιπροσωπεύει
ή οχι..σημασία έχει να μας βολεύει!!!Έλληνες είμαστε!!
Πές μου..πότε μπήκες σε κατάστημα και είπες καλησπέρα;
Πότε είπες ευχαριστω,παρακαλώ και συγνώμη;
Πότε σεβάστηκες το συνάνθρωπο σου και του παραχώρησες
τη σειρά σου ή τη θέση σου;
Τα βλέπουν αυτά οι απο πάνω και κρίνουν και πράττουν αναλόγως!
Είναι τόσο μα τόσο απλό εως γελοίο θα έλεγα!
Σε αυτό ακριβώς το σημείο ξεκινάνε ολα.Δε σεβόμαστε τους άλλους αλλά...
σεβόμαστε τον εαυτό μας;
Δε γίνεται αυτο,δεν ισχύει κάτι τέτοιο.Πρώτα απ' ολα σεβόμαστε τον εαυτό μας,
απο εκεί φαίνεται, απο εκεί ξεκινάει.
Κατεβαίνουν καθημερινά στο Σύνταγμα χιλιάδες άνθρωποι,
εκατομμύρια ομως άλλοι κάθονται και παρακολουθούν
τα γεγονότα απο το καναπέ τους. Το γνωστο "κίνημα του καναπέ"
που μου είπε κι ένας φίλος! Δε τους νοίαζει;
Δε τους ενδιαφέρει,δε τους απασχολεί,δε τους προβληματίζει,δε τους αγγίζει;
Δε ξέρω αλλά..θα ήθελα να μάθω!
Ασφαλώς, δε περιμένω να ξεσηκωθούν οι επιχειρηματίες και οι εφοπλιστές,
το μόνο σίγουρο είναι αυτό,αλλά απο εμας περίμενα κάτι ..περισσότερο!
Να σεβαστούμε ο ένας τον άλλον,να στηρίξουμε ο ένας τον άλλον,
να δείξουμε ΟΛΟΙ ΜΑΖΙ οτι αυτη η πολιτική ακαταστασία δε μας αντιπροσωπεύει
πλέον,δε μας καλύπτει!Να μείνουμε στη χώρα που γεννηθήκαμε χωρίς να
ντρεπόμαστε ώστε να πάψει πια να "τρώει" τα παιδιά της!
Δώσαμε τα φώτα μας σε ΟΛΟ το κόσμο και ζούμε στο σκοτάδι στην Ελλάδα του 2011!
Ξεχνάμε όμως οτι οταν είσαι στο σκοτάδι δε προσπαθείς να το "αδειάσεις" με κουβάδες,
με σκέψεις,με λόγια και όνειρα!Απλά...το μόνο που χρειάζεται είναι να ανάψεις
ενα κεράκι!
Το κεράκι μας είναι η ανθρωπιά μας!
Το κεράκι είναι μέσα μας!
Αν "ανάψουμε" ΟΛΟΙ μαζί το κεράκι που έχουμε μέσα μας...θα φωτίσει ΟΛΟ το κόσμο!
 

ΥΓ1. Ευχαριστώ το φίλο μου Ανδρέα Τ. για την ιστορία με το κεράκι...
ΥΓ2. Δεν επιβάλλω  την άποψη μου σε κανέναν και για κανένα λόγο.
        Απλά ήθελα να μοιραστώ τις σκέψεις μου με αυτή τη σημείωση.


Ανδρεάδου Νεκταρία

Για να σ' εκδικηθώ....

Η Εκδίκηση είναι ενα πιάτο που τρώγεται κρύο
ή η αδιαφορία είναι η καλύτερη εκδίκηση;
Ίσως να είναι και τα δυο μαζί...
Ίσως και τίποτα απο τα δυο...
Να συμπεριφέρεσαι σε ανθρώπους σα να μην υπάρχουν;
Δεν τους ακούω..δε τους βλέπω και απλά..περιμένω το..
"κρύο πιάτο" ;
Όλα εδω..πληρώνονται λες;Σε αυτή τη ζωή; Σε κάθε ζωή;
Γιατί οι περισσότεροι λένε οτι
εδω είναι η κόλαση και ο παράδεισος του καθενός;
Ο καθένας μας βρίσκει μπροστά του αυτό ακριβώς που του αξίζει;
Η ευτυχία, η δυστυχία,το μαρτύριο,το βασανιστήριο,ολα εδω είναι;
Υπάρχει Θεός και βλέπει και κρίνει και πράττει αναλόγως;
Όλα για κάποιο λόγο γίνονται, για κάποιο λόγο συμβαίνουν,
τίποτα δεν είναι τυχαίο, το γνωρίζουμε,το έχουμε δει,το έχουμε νιώσει!
Τί συνειρμός και αυτός..η μία σκέψη φέρνει την άλλη, ή μία απορία, την επόμενη..
όταν ένας άνθρωπος "φεύγει" απο τη ζωή, ζυγίζει 11 γραμμάρια λιγότερο.
Λένε οτι είναι η ψυχή που αφήνει το σώμα.
Η ψυχή όμως άραγε είναι ο χαρακτήρας,η προσωπικότητα,οι αναμνήσεις,
τα όνειρα,τα αισθήματα,οι εμπειρίες,τα λάθη και τα σωστά;
Μήπως ολα αυτά είναι το "περίβλημα" της ψυχής;
περίβλημα---> προστατευτικό κάλυμμα
Ας υποθέσουμε πως είναι,πώς ο Θεός θα τιμωρήσει μια ψυχή;
Πώς θα τη βασανίσει,πώς θα τη τιμωρήσει,πώς θα τη δικαιώσει?
Το "περίβλημα" εξακολουθεί να παραμένει εδω, στη γη απο όπου και ήρθε!
Εκείνο είναι που έκανε το καλό,το κακό,τα λάθη,τα σωστά...
Ερωτήματα που θα μείνουν αναπάντητα...και ο λόγος είναι απλός:
δεν υπάρχουν αποδείξεις ή στοιχεία!
Μια ψυχή μόνη της...τί να σου κάνει...;

© Νεκταρία Ανδρεάδου ✔

"Ταξίδι...στο χρόνο μου"

Να δω απο μακριά εκείνο το κορίτσι
που όταν έβρεχε, πέταγε τη τσάντα
του σχολείου και το μπουφάν σε μια άκρη,
άνοιγε τα χέρια και κοίταγε τον ουρανο...
που έκλαιγε..
Να μη χάσει..ούτε ενα δάκρυ!
Να παρακολουθήσω εκείνη τη παρέα
που με κάθε ευκαιρία ξάπλωνε στο χορτάρι
και μέτραγε... τα σύννεφα!
Να μοιράζονται σκέψεις,όνειρα,απορίες και παράπονα.
Α!Και να τραγουδούν ανα διαστήματα.
Να ακούσω τα γέλια εκείνα τα κοροιδευτικά..
στα λόγια τα πολλά και τα μεγάλα!
Όλη η ζωή μπροστά τους,όλος ο κόσμος δικός τους.
Τόση δύναμη,τόση θέληση,τόση σιγουριά.τόσο θάρρος!
Τα εμπόδια θα τους δυσκόλευαν, θα τους καθυστερούσαν
αλλά δε θα τους σταματούσαν..με τίποτα!!!!
Ποιος ήταν ο σκοπός...ποιο ήταν το όνειρο??
Δεν έχουν την απάντηση.ή μάλλον..δεν είχαν την απάντηση.
Αυτό όμως,δεν ήταν λόγος για να σταματήσουν
τα γέλια και τα τραγούδια!!!
Ο σκοπός και το όνειρο ήταν...
να ψάξουν μέσα τους,να ανακαλύψουν τον εαυτό τους.
Να βρούνε όλα όσα δεν έβρισκαν "οι άλλοι"!
Να γίνουνε καλύτεροι άνθρωποι...
Να είναι προετοιμασμένοι ώστε όταν έρθει εκείνη η ώρα,
η αναπόφευκτη,που περνάει μπροστά απο τα μάτια σου
η ζωή σου σα διαφημιστικό τανίας στα προσεχώς, να νιώσουν
χαρά,ηρεμία,γαλήνη και ίσως..μια γλυκειά ανακούφιση!
Γιατί δε πρόδωσαν ποτέ τα όνειρα τους,γιατί τα βρήκαν
με τον εαυτό τους,γιατί υποστήριξαν τα πιστεύω τους,
γιατί σεβάστηκαν πρώτα απ' ολα τον ίδιο τους τον εαυτό
και μετά όλους τους υπόλοιπους...
Γιατί...δεν ήταν "οι άλλοι"...
Αυτό το ταξίδι θα ήθελα να κάνω!
Το μοναδικό ταξίδι που..δε θα πραγματοποιηθεί ποτε!
Όταν θα "παίξει" λοιπόν το διαφημιστικό της ζωής μου
θα ξέρω,θα είμαι χαρούμενη γιατί έγινα..
οσο το δυνατόν καλύτερος
άνθρωπος μπορούσα να γίνω.Το πάλεψα!
Εξακολουθώ να μην είμαι απο τους "άλλους"...
Δε ξέρω αν θα σώσω τη ψυχή μου..
ας σώσω εμένα...τουλάχιστον!
Θα είναι τιμή μου και χαρά μου που κατάφερα έστω..
και αυτό το τόσο λίγο...
Απο το ....τίποτα?????

"Ταξίδι...
στο χρόνο μου"

© Νεκταρία Ανδρεάδου ✔

Marianne Faithfull So Sad

Strum me hard, strum me fast,
Fears sure built into every wall.
Looking hard through the glass,
Fears sure built in with every waltz.

Looking out at the rain
Looking in through the storm.
Treading the waves,
Come in from harm.
How could you regret your other words ...
Hoping for thrills — free as a bird ...

Strum me hard, strum me fast,
Fears sure built into every wall.
Looking hard through the glass,
Fears sure built in with every waltz.

There's a knock at the door,
I get up — let you in.
Travelled and stained,
Soaked to the skin.
Welcome my darling, you got here at last ...
Come and sit by the fire — forget what's past.

So sad, so sad,
So sad, so sad.

Strum me hard, strum me fast,
Fears sure built into every wall.
Looking hard through the glass,
Fears sure built in with every waltz.

Looking out at the rain
Looking in through the storm.
Looking back, looking forward,
Flying up, flying down —
What have you found ?

So sad, so sad
What have you found ?
So sad, so sad
What have you found ?
So sad, so sad
What have you found ?
So sad, so sad.

Kansas » Dust In The Wind

I close my eyes
only for a moment
and the moment's gone
all my dreams
pass before my eyes a curiosity
dust in the wind
all we are is dust in the wind

Same old song
just a drop of water
in the endless sea
all we do
crumbles to the ground
though we refuse to see
dust in the wind
all we are is dust in the wind

Now, don't hang on
nothing last forever
but the earth and sky
it slips away

And all your money
won't another minute buy

Dust in the wind
all we are is dust in the wind
dust in the wind
everything is dust in the wind

La vie en rose - Louis Armstrong

Hold me close and hold me fast
The magic spell you cast
This is la vie en rose

When you kiss me heaven sighs
And tho I close my eyes
I see la vie en rose

When you press me to your heart
I'm in a world apart
A world where roses bloom

And when you speak...angels sing from above
Everyday words seem...to turn into love songs

Give your heart and soul to me
And life will always be
La vie en rose