~ Με ξέχασες ~ Αντώνης Βαρδής

~ Με Ξέχασες ~
άκουσε το...

 

Με ξέχασες

Στίχοι: Γιαννόπουλος Βασίλης
Μουσική: Σοπαλίδης Ορφέας
Πρώτη εκτέλεση: Αντώνης Βαρδής


Γιατί να΄ναι οι δρόμοι της ζωής μας χωριστοί
γιατί το άρωμά σου να΄χει πλέον ξεχαστεί
κι εσύ να με σκοτώνεις όσο χίλιες μοναξιές
γιατί...

Γιατί να΄χει χαθεί στα ξαφνικά η επαφή
γιατί να μη ραγίζω στων χειλιών σου την αφή
κι εσύ να μου γεμίζεις παγωνιά τις Κυριακές
γιατί...

Με ξέχασες
κανένα δε μου έδωσες δικαίωμα
να ζήσω στ΄ουρανού σου το στερέωμα
για μένα ήσουν μόνο μια πληγή
με ξέχασες...
Μα τίποτα δεν άλλαξε που σ΄έχασα
στ΄ορκίζομαι ποτέ δε σε ξεπέρασα
μα πάντα θα με πνίγει το γιατί

Γιατί να σου ματώνει την καρδιά ο εγωισμός
γιατί να γίνει η σχέση αγεφύρωτος γκρεμός
για μας να΄ναι μονόδρομος αυτός ο χωρισμός
γιατί...

Μια δύναμη... Η δύναμη του..Έρωτα!

Μια δύναμη...                                       
Η δύναμη του..Έρωτα!

Το 1996, ενα μικρό μαγαζί στο Κορυδαλλό, τραβούσε ολα τα βλέμματα και

το ενδιαφέρον της νεολαίας. Χωρίς ιδιαίτερη διαφήμιση, παρα μόνο απο κουβέντες

φίλων, το μαγαζί αυτό ξεχείλιζε απο κόσμο, σε κάθε εμφάνιση ενός νεαρού τραγουδιστή.

Ένας καλλιτέχνης χωρίς δισκογραφική δουλειά, χωρίς καμμία γνωστή συνεργασία ως τότε,

ωστόσο έκανε τη διαφορά.

Οι φίλοι του ον ακολουθούσαν, τον στήριζαν, τον είχαν αγαπήσει ηδη!

Δυο χρόνια αργότερα δικαιώθηκαν, ο νεαρός, ταλαντούχος τραγουδιστής 

κυκλοφόρησε επιτέλους το πρώτο του single. 

Ένα απο τα τρία τραγούδια ξεχώρισε κι ακουγόταν πολύ για

πρωτοεμφανιζόμενο, τίτλός του «Ένας Θεος». 

Ακολούθησε η πρώτη ολοκληρωμένη, δισκογραφική του δουλειά, με γενικό τίτλο «Μόνο εσυ».

Ευρέως γνωστός έγινε με τη κυκλοφορία του δεύτερου άλμπουμ του, 

το 2000 οταν με παράπονο μας τραγουδούσε..... «Υπήρχαν όρκοι που για σένανε τους πάτησα,

υπήρχαν λόγοι, υπήρχαν λόγοι που για σένανε δεν κράτησα», σε μουσική δική του και

στίχους στης Ναταλίας Γερμανού.

Έντεκα χρόνια αργότερα, ο Γιάννης Πλούταρχος μετρά 14 προσωπικές δισκογραφικές

δουλειές, χρυσούς και πλατινένιους δίσκους, συμμετοχές, συνεργασίες και πολλές – πολλές επιτυχίες!

Πρώτο single για το 2011 το «24 ωρες», ακολουθεί το «Σε θέλω», με τελικό προορισμό

και για τα δύο, το τελευταίο  του cd, με τίτλο «Η Δύναμη Του Έρωτα» όπου συναντούν

δέκα ολοκαίνουργια τραγούδια. 

Ο Χριστόφορος Γερμενής, ο Βασίλης Γαβριηλίδης, ο Αλέξης Σέρκος, ο Στέφανος Κόκκαλης, ο Νίκος Παπαδόπουλος, ο Γιώργος Σαμπάνης, ο Άκης Δείξιμος, ο Βασίλης Γιαννόπουλος, ο Ισαάκ Σούσσης, ο Αλέξης Σέρκος, η Ρεββέκα Ρούσση, ο Θάνος Παπανικολάου, ο Άκης Μουρατίδης, η Ναταλί, ο Ανδρέας Κάκονας είναι οι δημιουργοί των τραγουδιών, ενω σε δύο απο αυτά υπογράφει τη μουσική ο ερμηνευτής.

Μελωδικά, γλύκά, τρυφερά, δυναμικά τραγούδια πάντα μέσα στα πλαίσια που μας έχει

«καλομάθει» ο Γιάννης Πλούταρχος. Δε ξεφεύγει απο το γνωστό του ύφος και είναι σίγουρο

οτι οι φίλοι του, θα τον αγαπήσουν..ακόμα περισσότερο!

Το album κυκλοφορεί σε ένα πολυτελές και πρωτότυπο cd box με 12 σελιδο booklet και 5 αυτόγραφα. Ημερομηνία κυκλοφορίας: Τρίτη 29 Νοεμβρίου.

Καλή ακρόαση!

  

   

Turned On ?

ένα τραγούδι ψιθυρίζω…..

Έχουν περάσει σχεδόν είκοσι χρόνια από τότε που το ακούσαμε για

πρώτη φορά, κι όμως μοιάζει σα χθες!

Είναι από εκείνα τα τραγούδια, που δυναμώνεις την ένταση.

Είναι από εκείνα τα τραγούδια, που στοχεύουν τη καρδιά σου.

Είναι από εκείνα τα τραγούδια, που σε ταξιδεύουν στο χρόνο,

όλα αυτά μαζί, καθόλου τυχαία, και καθόλου άδικα!

Ο Ανδρέας Τσουκαλάς μας συστήθηκε, σεμνά και ταπεινά, το 1992

με τη ροκ μπαλάντα «Νόμιζα».

Νικητής στη μάχη με το χρόνο, all time classic πλέον, με πρώτο βραβείο

την αγάπη του κόσμου. Το μαθαίνουν τα νέα παιδιά, το θυμούνται οι

παλαιότεροι, όλοι μαζί όμως… το σιγοτραγουδάμε!

Αγαπήθηκε τόσο πολύ, που προκάλεσε αίσθηση στα μουσικά δεδομένα

του τότε. Ξεχώρισε σε όλους τους τομείς, στις πωλήσεις του δίσκου,

τις κριτικές αλλά και από τη παραμονή του στο Top 10, σε όλους σχεδόν

τους ραδιοφωνικούς σταθμούς, για πολύ μεγάλο χρονικό διάστημα.

Ο καθένας μας, έχει κάτι να θυμάται ακούγοντας το, έχει σίγουρα κάτι

να μοιραστεί. Πολλές ιστορίες, διαφορετικές εντελώς, αλλά με τόσα

κοινά σημεία μεταξύ τους. Οι ιστορίες αυτές, παρέα με τα όνειρα και

τις αναμνήσεις, γίνονται ένα με τις νότες και τα λόγια του τραγουδιού.

Άγγιξε τις ευαίσθητες χορδές μας γιατί ευτυχώς, δε κατάφερε ούτε στο

ελάχιστο να κρύψει ή να καλύψει τη δική του ευαισθησία!

Το να ακούς κάποιον να παραδέχεται ότι δεν είναι τόσο δυνατός

όσο νόμιζε ώστε να αντέξει καταστάσεις και δυσκολίες, είναι σπάνιο

φαινόμενο.

Όχι μόνο το παραδέχεται ο Ανδρέας, αλλά το τραγουδά κιόλας!

Με αυτό μας δείχνει πόσο δυνατός είναι στη πραγματικότητα!

«Κάποιες φορές, συμβαίνουν στη ζωή μας πράγματα, πολύ μεγαλύτερα

από εμάς. Όταν περάσουν από τη ζωή  σου, δεν είσαι ποτέ πια ο ίδιος

άνθρωπος ….και δε μπορείς να γυρίσεις πίσω»

Ανδρέας Τσουκαλάς.

Δικαιωματικά λοιπόν «κερδίζει» επάξια το τίτλο του Δασκάλου, έτσι

τον αποκαλούν οι φίλοι του και συνεργάτες.

Έβαλε τη σφραγίδα του στο βιβλίο της Ελληνικής μουσικής, το οποίο

παραμένει ανοιχτό και για εκείνον …αλλά και για εμάς!  

Τόσο απλά, αληθινά, σεμνά και ταπεινά…

Εγώ, ακόμα εδώ…

ένα τραγούδι ψιθυρίζω…..

~ Νόμιζα μπορώ να αντέξω....

Turned On ?

 Στίχοι: Ανδρέας Τσουκαλάς
Μουσική: Ανδρέας Τσουκαλάς
Πρώτη εκτέλεση: Ανδρέας Τσουκαλάς


Νόμιζα μπορώ ν' αντέξω,
μα κουράγιο πού να κλέψω
έγινα σκιά σου όπου πας
Έκανα ένα λάθος μόνο
που δε βρήκα άλλο τρόπο
για να δω στ' αλήθεια αν μ' αγαπάς

Σ' αγαπώ, πώς να ζω χωρίς εσένα, πες μου πώς
πώς περνάει και τούτη η μέρα πώς
Σ' αγαπώ, να θυμάσαι πως υπάρχω, μα δε ζω
πάντα σε θυμάμαι, σ' αγαπώ

Νόμιζα πως θα γυρίσεις,
πως θα 'ρχόσουν να ζητήσεις
λίγη απ' τη χαμένη σου χαρά
Ήταν λάθος να σε διώξω,
τώρα πια το νιώθω πόσο
πλήγωσα μια ευαίσθητη καρδιά

Σ' αγαπώ, πώς να ζω χωρίς εσένα, πες μου πώς
πώς περνάει και τούτη η μέρα πώς
Σ' αγαπώ, να θυμάσαι πως υπάρχω, μα δε ζω
πάντα σε θυμάμαι, σ' αγαπώ

Έκανα ένα λάθος μόνο,
πλήρωσα να είμαι μόνος
έλα κοίτα πόση μοναξιά
Ποιος να το πιστέψει αλήθεια,
πως αυτή η πληγή στα στήθια
θα 'ναι απ' τη δική σου μαχαιριά

Σ' αγαπώ, πώς να ζω χωρίς εσένα, πες μου πώς
πώς περνάει και τούτη η μέρα πώς
Σ' αγαπώ, να θυμάσαι πως υπάρχω, μα δε ζω
πάντα σε θυμάμαι, σ' αγαπώ

Ένας..άλλος κόσμος ;

Παρακολουθούσε μαθήματα στο πιάνο απο τα 7 του χρόνια,

ιδιαίτερη – ξεχωριστή αγάπη αλλά..οχι έρωτας!

Ο Μύρωνας Στρατής φλέρταρε απο νωρίς με τη μουσική αλλά

ο μεγάλος έρωτας έρχεται στα 14 του χρόνια.

Η κλασσική και ηλεκτρική κιθάρα συνοδεύουν τα ροκ ακούσματα του

σε κάθε του βήμα.Τελείωσε τις σπουδές του πάνω σε αυτά, αλλά η

αγάπη του και το πάθος του για τη μουσική, ολοένα και μεγαλώνουν.

Απο το 1997 συμμετέχει ερασιτεχνικά σε συγκροτήματα, οι επιλογές και τα βήματα του τον οδηγούν στο πλαϊ γνωστών καλλιτεχνών όπως

ο Μάνος Ξυδούς, ο Φίλιππος Πλιάτσικας, η Ευριδίκη, οι Όναρ και πολλών άλλων.

Το 2006 κέρδισε τη τρίτη θέση στο φεστιβάλ Θεσσαλονίκης με το τραγούδι «Τί ζητάς» σε δική του μουσική και ενορχήστρωση.

Το 2007 κυκλοφόρησε η πρώτη του δισκογραφική δουλειά με 12 τραγούδια, τίτλος του «Ιστός» αλλά αίσθηση προκάλεσε δυο χρόνια

αργότερα με το δεύτερο άλμπουμ του «Τώρα είμαι αλλιώς».

Τραγούδια που ακούστηκαν πολύ το «Πάνω απ’ολα», «Οχι εγω»,

«Πριν μας δει κανείς» και το «Η σκοτεινή μου πλευρά».

Τον Απρίλιο του 2011 επανέρχεται με το single «180 μοίρες», προπομπός της τρίτης του δισκογραφικής δουλειάς που τιτλοφορείται «Άλλος κόσμος». Το cd περιέχει 12 τραγούδια που κινούνται σε ροκ-ποπ ύφος καθώς και το «Η σκοτεινή μου πλεύρα» σε μια πιο..light εκτέλεση, μόνο με κιθάρα!

Ξεχωρίζουν ηδη τα δυνατά τραγούδια «180 μοίρες», «Μικρή μου αγάπη», «Αν με θέλεις» και «Σε θέλω εδω» καθώς επίσης και τα πιο μελωδικά - τρυφερά «Διπλά σ’αγαπώ», «Μη φοβάσαι», «Όσα κλείνεις μες στις λέξεις»

Καλή ακρόαση!

Turned On?

Ποιά μας περιμένει στην...Αντίθετη Πλεύρα ;

Τη γνωρίσαμε μέσα απο το fame story, πριν απο επτά χρόνια, αμέσως 

ξεχώρισε, για τη φωνή της, τη μουσική της, τη σεμνότητα της αλλά και 

για τη προσωπικότητα της. Μπορεί να μη «κέρδισε» το πρώτο βραβείο, 

αλλά για το κοινό της, (είχε ηδη το κοινό της ), ηταν η μεγάλη νικήτρια!

Οι φίλοι της τη παρακολουθούν και περιμένουν με ανυπομονησία

το κάθε της βήμα, είτε είναι δισκογραφικό είτε αφορά live εμφανίσεις.

Δυναμική, επιβλητική παρουσία πάνω στη σκηνή με τη κιθάρα ως

προέκταση του χεριού της. Δεν υπάρχει τραγούδι που να μη το έχει κάνει 

«δικό» της απο τη πρώτη κιόλας στιγμή!

Μετά απο απουσία σχεδόν δυο ετών, επανέρχεται δυναμικά

με τη τέταρτη προσωπική της δισκογραφική δουλειά με τίτλο

«Στην Απέναντι Πλευρά» όπου κυκλοφορεί μόνο σε ψηφιακή μορφή.

Σε πολλούς ρόλους αυτή τη φορά η Ραλλία αναλαμβάνει την επιμέλεια, 

τη παραγωγή και την ενορχήστρωση όλου του cd κάθως έχει γράψει και 

τη μουσική σε όλα τα τραγούδια καθώς και τους στίχους σε ενα απο αυτα, 

το «Δύναμη για δυο».

Οι στίχοι των υπόλοιπων δέκα τραγουδιών 
ανήκουν στη Λίνα Δημοπούλου.

Το ύφος όλου του cd είναι ροκ με την ηλεκτρική 
κιθάρα να έχει πρωταγωνιστικό 

ρόλο σε όλα τα τραγούδια.

Έχει ξεχωρίσει ηδη το «Μάτια μου ξεχνάς»,στο ίδιο ακριβώς κλίμα

και το «Αντέχεις μόνος», «Μονομαχία» και «Πόρτα κλειστή»,

ενω παλιές καλές ροκ μπαλάντες θυμίζουν τα τραγούδια  «Στην απέναντι πλευρά» 

και το «Πιο καλά».

Μοιρασμένα στο ύφος και στο στυλ προφανώς για να καλύψει τα γούστα 

όλων των φίλων της, οι οποίοι τα αποκαλούν...Ραλλοτράγουδα!!!

Μία δουλειά, η οποία είναι πολύ καλή συντροφιά σε οτι είδους 

διάθεση και αν έχουμε.

Καλή ακρόαση!

Turned On?

True - woman Show

Οι anonymous στις 5 Νοεμβρίου θα καταστρέψουν το facebook,
αυτό δήλωσαν, γιατί τα προσωπικά μας στοιχεία δεν είναι ασφαλή !
Τα πουλάνε, λένε, στις Κυβερνήσεις...
Μπορούν να τα εκμεταλευτούν και να τα χρησιμοποίησουν όπως και
όποτε θέλουν ακόμα και αν κάποιος διαγράψει τη σελίδα του, τα στοιχεία,
οι φωτογραφίες, οι πληροφορίες, το βιογραφικό, όλα αυτά...παραμένουν,
εξακολουθούν να υπάρχουν!
Αυτό που θα ήθελα εγω να μάθω είναι..τί δε γνωρίζει η Κυβέρνηση για εμένα
και πληρώνει για να το μάθει απο το face ;
Η διεύθυνση μου, τα τηλέφωνα μου είναι ολα δηλωμένα.
Η ταυτότητα, το δίπλωμα και το διαβατήριο μου έχουν τη φωτογραφία μου.
Απο το κινητό μου μπορούν να με εντοπίσουν ανα πάσα στιγμή και γνωρίζουν
με ποιους έχω επικοινωνία, κάθε πότε και για ποιο λόγο.
Απο το αυτοκίνητο μου, επίσης !
Πάνω απο τα κεφάλι μου εχω ενα σωρό κεραίες και δορυφόρους που τραβάνε
ενα εκατομμύριο φωτογραφίες το δευτερόλεπτο!
Ίσως να υπάρχουν και κάμερες που βιντεοσκοπούν, απίθανο μου φαίνεται να
έχουν μείνει ακόμα στις φωτογραφίες εως σήμερα.
Στη τράπεζα να πας, υπάρχουν κάμερες πλέον.
Στο σούπερ-μάρκετ, στα εμπορικά καταστήματα, στα εμπορικά κέντρα,
στα εστιατόρια, στα αναψυκτήρια, στα ξενοδοχεία, στα κέντρα διασκεδάσεως,
στους χώρους στάθμευσης ακόμα και στο ψιλικατζίδικο
της γειτονιάς υπάρχει κάμερα. Η αστυνομία έχει κάμερες στους δρόμους.
Όλα αυτά καταγράφουν και βιντεοσκοπούν 24 ώρες το 24ωρο!
Μη μου πεις οτι υπάρχει πιθανότητα να λείπω εγω απο όλα αυτά τα βίντεο !!!!
Ο μόνος που λείπει σίγουρα είναι ο ...αόρατος άνθρωπος, που και γι' αυτό
ακόμα..έχω τις αμφιβολίες μου !
Ό,τι κι αν κάνω, όπου κι αν πάω, μπορούν να με εντοπίσουν.
Με αυτή τη λογική γνωρίζουν με ποιούς συναναστρέφομαι, ποια είναι
τα ενδιαφέροντα μου, ποιες οι προτιμήσεις μου και ποια τα πιστεύω μου.
Απο τότε που με θυμάμαι δηλαδή, παίζω στη ταινία True-woman Show χωρίς τη
θέληση μου, το face book όμως ..είναι επιλογή μου !
Δε με ενδιαφέρει αν το καταστρέψουν, κάτι άλλο θα υπάρχει ή κάτι άλλο
θα βρεθεί παρόμοιο, πάντα έτσι γίνεται. Προσωπικά το χρόνο μου περνάω
και μοιράζομαι σκέψεις,απόψεις,τραγούδια με τους "φίλους" μου, τίποτα περισσότερο,
τίποτα λιγότερο!
Δεν έχω τίποτα να φοβηθώ και τίποτα να κρύψω.
Τώρα αν τη Κυβέρνηση την απασχολεί το πού θα πάω διακοπές ή πόσο χρονών
είναι ο σκύλος μου..είναι δικό της θέμα. Έχουμε σοβαρότερα προβλήματα απο
τα ..δικά μου και αυτό είναι το μόνο σίγουρο !
Το να "καταστραφεί" το face book δε με απασχολεί...
η χώρα μου να μη καταστραφεί..με ενδιαφέρει περισσότερο !

Είναι απλά η άποψη μου...

Ανδρεάδου Νεκταρία

ΠΟΛΙΤΙΚΗ ΚΑΤΑΣΤΑΣΗ Ή ΠΟΛΙΤΙΚΗ ΑΚΑΤΑΣΤΑΣΙΑ;

Προσπαθώ εδω και μέρες να καταλάβω
τη πολιτική κατάσταση που επικρατεί στη χώρα μου.
Συνειδητοποίησα οτι τελικά δεν είναι πολιτική κατάσταση,
είναι πολιτική ακατασταστασία και προβληματίζομαι
ακόμα περισσότερο. Πώς φτάσαμε σε αυτό το σημείο;
Πώς μας φτάσαμε σε αυτή την "ακαταστασία";
Κάποιος λόγος θα υπάρχει και σίγουρα δεν είναι τυχαίο!
Μήπως πίσω απο όλα αυτά κρυβόμαστε εμείς οι ίδιοι;
Βάζω και τον εαυτό μου μέσα άσχετα αν ποτέ δεν υποστήριξα
ούτε τους πράσινους,ούτε τους μπλε αλλά ούτε και τους κόκκινους.
Ήμουν πάντα κάπου ανάμεσα στα....λοιπά!
Ξεκαθαρίζω τη θέση μου γιατί κάποιοι υποστήριξαν
οτι δε το έκανα..και γενικά και ειδικά!
Είμαστε λίγο "ιδιαίτερος" ως λαός και αυτό φαίνεται,
πάντα φαινόταν άλλωστε.Μήπως τελικά και να μας αξίζει αυτό
που ζούμε σήμερα;
Είμαστε "εαυτούληδες",είμαστε εγωιστές,
είμαστε αγενέστατοι,είμαστε άπληστοι..σε όλους τους τομείς
και δε κρύβω οτι τουλάχιστον μια στιγμή της ημέρας,
ντρέπομαι που γεννήθηκα, μεγαλώνω και ζω στην Ελλάδα.
Μία και μόνο στιγμή αρκεί για να μου γκρεμίσει τη περηφάνια μου,
την υπόληψη μου, τα πιστεύω μου και τη προσωπικότητα μου.
Δε το πιστεύεις ε;
Κι όμως συμβαίνει..σε καθημερινή βάση.
Έχουμε ξεχάσει τί θα πεί ήθος,ευγένεια,σεβασμός,αξιοπρέπεια,εκτίμηση..
Απο όλα αυτά τα μικρά,απλά πραγματάκια τα οποία θεωρούμε ασήμαντα,
απο αυτά ξεκινούν ολα,τα πάντα ίσως.
Δε σεβόμαστε τους εαυτούς μας και τους εκθέτουμε καθημερινά
και μάλιστα εντελώς άσκοπα και χωρίς λόγο.
Μη μου πείς οτι δε το έχεις δει...
Έχουμε ξεχάσει τί σημαίνουν ορισμένες λέξεις,έχουμε δώσει δικό μας
ορισμό ανάλογα με το πώς μας βολεύει,δεν έχει σημασία αν μας αντιπροσωπεύει
ή οχι..σημασία έχει να μας βολεύει!!!Έλληνες είμαστε!!
Πές μου..πότε μπήκες σε κατάστημα και είπες καλησπέρα;
Πότε είπες ευχαριστω,παρακαλώ και συγνώμη;
Πότε σεβάστηκες το συνάνθρωπο σου και του παραχώρησες
τη σειρά σου ή τη θέση σου;
Τα βλέπουν αυτά οι απο πάνω και κρίνουν και πράττουν αναλόγως!
Είναι τόσο μα τόσο απλό εως γελοίο θα έλεγα!
Σε αυτό ακριβώς το σημείο ξεκινάνε ολα.Δε σεβόμαστε τους άλλους αλλά...
σεβόμαστε τον εαυτό μας;
Δε γίνεται αυτο,δεν ισχύει κάτι τέτοιο.Πρώτα απ' ολα σεβόμαστε τον εαυτό μας,
απο εκεί φαίνεται, απο εκεί ξεκινάει.
Κατεβαίνουν καθημερινά στο Σύνταγμα χιλιάδες άνθρωποι,
εκατομμύρια ομως άλλοι κάθονται και παρακολουθούν
τα γεγονότα απο το καναπέ τους. Το γνωστο "κίνημα του καναπέ"
που μου είπε κι ένας φίλος! Δε τους νοίαζει;
Δε τους ενδιαφέρει,δε τους απασχολεί,δε τους προβληματίζει,δε τους αγγίζει;
Δε ξέρω αλλά..θα ήθελα να μάθω!
Ασφαλώς, δε περιμένω να ξεσηκωθούν οι επιχειρηματίες και οι εφοπλιστές,
το μόνο σίγουρο είναι αυτό,αλλά απο εμας περίμενα κάτι ..περισσότερο!
Να σεβαστούμε ο ένας τον άλλον,να στηρίξουμε ο ένας τον άλλον,
να δείξουμε ΟΛΟΙ ΜΑΖΙ οτι αυτη η πολιτική ακαταστασία δε μας αντιπροσωπεύει
πλέον,δε μας καλύπτει!Να μείνουμε στη χώρα που γεννηθήκαμε χωρίς να
ντρεπόμαστε ώστε να πάψει πια να "τρώει" τα παιδιά της!
Δώσαμε τα φώτα μας σε ΟΛΟ το κόσμο και ζούμε στο σκοτάδι στην Ελλάδα του 2011!
Ξεχνάμε όμως οτι οταν είσαι στο σκοτάδι δε προσπαθείς να το "αδειάσεις" με κουβάδες,
με σκέψεις,με λόγια και όνειρα!Απλά...το μόνο που χρειάζεται είναι να ανάψεις
ενα κεράκι!
Το κεράκι μας είναι η ανθρωπιά μας!
Το κεράκι είναι μέσα μας!
Αν "ανάψουμε" ΟΛΟΙ μαζί το κεράκι που έχουμε μέσα μας...θα φωτίσει ΟΛΟ το κόσμο!
 

ΥΓ1. Ευχαριστώ το φίλο μου Ανδρέα Τ. για την ιστορία με το κεράκι...
ΥΓ2. Δεν επιβάλλω  την άποψη μου σε κανέναν και για κανένα λόγο.
        Απλά ήθελα να μοιραστώ τις σκέψεις μου με αυτή τη σημείωση.


Ανδρεάδου Νεκταρία